تصاویر جدید مارس اکسپرس از دره Echus Chasma ، یکی از منابع مهم آب گذشته ی مریخ 

اینگونه دره ها در سطح مریخ چگونه بوجود آمده اند ؟ ممکن است بارش باران هایی در گذشته ی مریخ آن ها را بوجود آورده باشد یا جوشیدن چشمه ی آبهای زیر زمینی و یا شاید جاری شدن ماگما بر روی سطح این سیاره .

این سوال در مورد بسیاری از دره های مریخ مطرح است . بسیاری از زمین شناسان سیاره ای این احتمال را می دخند که این دره ها به خاطر جاری بودن آب بر روی سطح مریخ بوجود آمده اند. تصویری که مشاهده می کنید(تصویر زیر) بوسیله ی دوربین HRSC مدارگرد اروپایی مارس اکسپرس از دره ی Echus Chasma تهیه شده است . این دره بسیار شبیه به نمونه های شبکه های بوجود آمده در اثر آب بر روی زمین است ، شاید Echus Chasma یکی از بزگترین ناحیه های دارای منابع آب در مریخ باشد .

برای دیدن این تصاویرزیباوبسیارواضح اینجاکلیک کنید.

این آسمان تاریک، بر فراز دره مرگ، در خطر است. تصویر بالا تصویری شگفت انگیز یکی از تاریک­ترین نقاط باقی مانده در آمریکا است: دره مرگ-کالیفرنیا.

جهت مشاهده تصویروادامه متن روی ادامه مطلب کلیک کنید.

این تصویر شگفت انگیز ، مانند یك هنر فضایی است یا حیله ای كه توسط فتوشاپ ایجاد شده ، اما این تصویری واقعی از كهكشانهای دوقلویی است كه با یكدیگر در آسمان می رقصند و توسط تلسكوپ جنوبی جمینی در شیلی به دست آمده است. این دو كهكشان مارپیچی نسبتا یكسان ، در سنبله قرار دارند و فاصله آنها از كهكشان راه شیری ، 90 میلیون سال نوری است.

خوشه کروی M9 یا NGC 6333 در صورت فلکی حوا (مارافسای یا حامل مار) قرار دارد و مشخصات آن به صورت زیر است :

قدر: ۷.۹+

فاصله: ۵۵۰۰ سال نوری

بعد: ۱۷ ساعت و ۱۹.۲ دقیقه

میل: ۱۸.۳۱- درجه

برای مشاهده نقشه ی راهنمای رصد آن اینجا کلیک کنید .

جزئیاتی حیرت انگیز، این تصویر یک شبیه سازی کامپیوتری از خوشه های کهکشانی در دور دست های گیتی است. کهکشان بیضوی غول پیکری بر مرکز تصویر حکمفرماست و اطرافش با ازدحامی از کهکشان های هم نوع پوشیده شده است. دیگر کهکشان های دور دست که در پشت بیضوی ها قرار دارند به شکل کثیری از کمان های متحد المرکز دیده می شوند که دلیل اینگونه نمایان شدن لنزهای گرانشی هستند که به سبب حکمفرمایی ماده تاریک تشکیل می شوند.

© Nojum Magazine

سحابی مرداب یا همان M8 یکی از زیباترین اجرام در آسمان شب است. این ابر بزرگ شامل مقادیر زیادی ماده میان ستاره ای از جمله هیدروژن است که سبب می شوند ستارگان جدید به وجود آیند، در حقیقت این جرم زادگاهی برای ستارگان به شمار می رود. این سحابی نشری با قدر 6 در صورت فلکی قوس می درخشد. همدم این سحابی زیبا خوشه ای باز با نام NGC6530 است که آن را در پایین تصویر مشاهده می کنید. همچنین در بالای سحابی ردی از یک ماهواره زمینی ثبت شده است. ستارگان داغ در این سحابی سبب می شوند تا گاز هیدروژن یونیده و در نهایت برانگیخته شود، حاصل این برانگیختگی رنگ سرخی است که در تصویر به وضوح مشاهده می شود.

© Nojum Magazine

تصویری از رد ستارگان که تلفیق آن با منظره ای زمینی سبب شده است تا چنین جلوه زیبایی ثبت شود. برای ثبت رد ستارگان دوربین های آنالوگ همواره مورد توجه بسیاری از عکاسان هستند اما روش هایی نیز وجود دارد که با دوربین های دیجیتال نیز بتوان اینگونه تصاویر را ثبت نمود. این روش عکاسی بسیار ساده است و شما تنها به سه پایه و دوربینی نیاز دارید که بتواند بدون توجه به مصرف بالای باتری به نوردهی بپردازد. حرکت ستارگان نشان دهنده حرکت زمین بر گرد محور خود است و قوس های ایجاد شده نشان دهنده عرض جغرافیایی ناظر هستند.

© Nojum Magazine

تاکنون تصاویر زیادی را از بام ایران زمین مشاهده کرده ایم اما اغلب آنها مناظری بودند که از نگاه ناظران زمینی ثبت شده اند. اما دماوند همیشه استوار است و نشانی از ایران زمین را در فضا زنده نگاه می دارد. تصویر فوق دید فضانوردان ایستگاه بین المللی فضایی (ISS) با فاصله حدود 400 کیلومتری از قله دماوند است، نور نارنجی نیز بازتاب نور خورشید است که هنگام طلوع پهنه شرقی کوه را روشن نموده.

© Nojum Magazine

طرفداران بشقاب های پرنده و ملاقات موجودات فضایی هنگامی که بخواهند به سرپوش گذاری های ناسا در مورد وجود موجودات فضایی بپردازند، معمولا به قضیه مشهور "چهره روی مریخ" اشاره می کنند. اما بیگانگان شاید قلب هم داشته باشند...اینطور نیست؟ اگر این طور است، شاید کسی آن را در سال 1999 در تصاویر مدارگرد نقشه بردار سراسری مریخ دیده باشد. دانشمندان می گویند که این قلب ساخته ی بیگانگان نیست، گرچه ذات آن هم بیش از یک عارضه طبیعی نیست، هنگامی که صفحه بستر مریخ به حرکت در آمد، در حاشیه ی آن چنین عوارضی بسیار تشکیل شده است. این عارضه حدود 3/2 کیلومتر عرض دارد. اما این عارضه طبیعی سطح مریخی می تواند هدیه ای زیبا برای تبریک یکی از جشن های باستانی باشد. در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. به عنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن (سلامت، اندیشه) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندارمذ" بوده است. سپندارمذ لقب ملی زمین است. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان سپندارمذگان (29 بهمن) را نماد عشق می پنداشتند.

© Nojum Magazine

M7 یا NGC 6475 خوشه ای باز است در صورت فلکی عقرب دارای چند ستاره بزرگ و درخشان در مرکز و دارای قدر ظاهری +۳.۳ برای مشاهده راهنمای رصد آن اینجا کلیک کنید .

در اینجا به کهکشان مثلث در صورت فلکی مثلت نگاه می کنیم، این کهکشان در فاصله 2.5 میلیون سال نوری از ما قرار دارد. می دانیم که ما انسان ها اجسام را در طیف مرئی مشاهده می کنیم، این طیف خود جزئی کوچک از امواج الکترومغناطیسی است، در طیف مرئی همه رازهای آسمان برایمان آشکار نمی شود از همین رو نیاز است که اجرام را در دیگر طیف ها و طول موج ها نیز مشاهده کنیم تا اطلاعات بیشتری از آنها را در یافت کنیم. امروزه برخی از تلسکوپ های فضایی که در دیگر امواج کار می کنند، نگاه ما را نسبت به جهان تغییر داده اند. در تصویر فوق، کهکشان M33 در ترکیبی از طیف فرابنفش و مرئی مشاهده می شود. این تصویر حاصل داده های تلسکوپ فضایی گالکس و تلسکوپ های اپتیکی است.

© Nojum Magazine

خوشه باز M6 یا NGC 6405

در فام سپهر فوقانی خورشید، ستونهای سنبله مانندی از گاز دیده می شود که با سرعتهایی تا 32 کیلومتر بر ثانیه به درون تاج خورشید فوران می کنند. ارتفاع این سنبله ها (Spicules)، به 16000 کیلومتر می رسد و هر کدام از آنها می توانند 10 تا 15 دقیقه دوام داشته باشند.

© Nojum Magazine

تقریبا سراسر چهره ماه با دهانه های برخوردی پوشیده شده است، این دهانه ها حاصل برخورد شهاب ها با این قمر هستند و این نکته، اهمیت داشتن جو را برای زمینیان نیز روشن تر می کند. پاره ای از این دهانه ها به اندازه ای پهناورند که به دشت یا دریاهای ماه شباهت دارند. دهانه های ماه اغلب مدور اند و برخی از آنها مانند دهانه کوپرنیک مرکز یک دسته از خط های شعاعی درخشان هستند که به هنگام ماه بدر به وضوح دیده می شوند. پیرامون اغلب دهانه ها را دیواره های بلندی که ارتفاعشان نسبت به سطح گاه به 3.5 کیلومتر می رسد فراگرفته و در میان آن ها یک قله مرکزی به چشم می خورد. در تصویر فوق نیز اگر عکس را ساعت وار مرور کنیم می توانیم دهانه های ارسطو، افلاطون، صوفی، گاسندی و کوپرنیک را مشاهده نماییم.

© Nojum Magazine

اطلاعات جدید تلسکوپ فضایی چاندرا مدارکی جدید مبنی بر چگونگی تشکیل کوازارها بدست آورده است. کوازارها زمانی تشکیل می شوند که گازها به سوی سیاهچاله ها روان می شوند و با مقدار انرژی بسیار زیاد و قدرتنمندی از آن خارج می شوند. از 40 سال پیش که کوازارها کشف شدند اخترشناسان در پی بررسی وضعیت این زایش بسیار نیرومند بوده اند. تصویر فوق نیز نمایی هنری اما با داده های علمی از این کوازار در مرکز کهکشان است. گازها از مرکز کهکشان با سرعت زیاد، همچون بادهایی عظیم خارج می شوند. این کوازار با نام 4C37.43 شناخته می شود و در صورت فلکی عوا واقع شده است. گازهای داغ، تولید پرتو ایکس را در بر دارند که چاندرا آنها را ثبت کرده است، از سوی دیگر جرمی با نام 3C249.1 مدارکی محکم مبنی بر وجود بادهای قدرتنمد را نشان می دهد.

© Nojum Magazine

جرم نو ظهور آسمان دنباله داری با نام تاتل است، این دنباله دار در روز 11 دی به نزدیک ترین فاصله از زمین رسید و در مسیر خود مقارنه های شگفت انگیزی داشت، یکی از آنها نزدیکی با کهکشان مثلث بوده است، تصویر فوق نیز نمایی از همین صحنه دیدنی است، در این ثبت بخش کما و گیسوی دنباله دار به رنگ سبز و بسیار واضح نمایان اند، و در ادامه عکس اگر به اعماق آسمان (حدود2.2 میلیون سال نوری) برویم با کهکشان زمینه با نام M33(کهکشانی نام آشنا از گروه محلی) در صورت فلکی مثلث مواجه خواهیم شد. برای اطلاعات بیشتر در مورد دنباله دار تاتل می توانید به بخش آسمان سایت مراجعه نمایید.

© Nojum Magazine