تبلیغات تبلیغات 
معنی تیشتر:این اسم در واقع اسم ستاره شباهنگ یا همان آلفا-کلب اکبر است که به شعرای یمانی نیز معروف است تیشتر اسم باستانی و اصیل پرنورترین ستاره آسمان شب در فرهنگ غنی ایران است . در کتاب اوستا تیشتر نام فرشته باران است که چهارمین ماه از سال و ستاره ای به همین نام بدو منصوب است و نیز سیزدهمین روز از هر ماه به این فرشته اطلاق شده است که تقارن نام این روز و نام ماه را تیرگان می نامیدند و به جشن و عبادت مشغول می شده اند و از اعیاد بزرگ بشمار می رفته است.
حرکت بازگشتی سیارات
در زمانی که زمین به قول معروف در حال سبقت (نه به معنای عام) گرفتن از یک سیاره خارجی است در آسمان زمین آن سیاره در خلاف جهت عادی (لازم به ذکر است که حرکت عادی یک سیاره به طرف شرق است) حرکت کرده و تا مدتی به سمت مغرب حرکت می کند و باز به حالت عادی حرکت خود یعنی حرکت به سمت شرق باز می گردد
آرشیو
بازدید های امروز :
بازدید های دیروز :
كل بازدیدها :
كل مطالب :
كل نظرات :
ایجاد صفحه : - ثانیه
انجمن نجوم آماتوری خراسان شمالی (-)
ستاره شناسی برای پارسی زبانان (-)
'گاهشماری و جشن های ایران باستان (-)
شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران (-)
و خداوند جهان را بر اساس ریاضیات آفرید (-)
◊ افسوس
◊ با سیارک های تروریست چه باید کرد؟
◊ تصویری خوف انگیز: آسمان تاریک دره مرگ
◊ جست وجوی حیات در منظومه های سیاره یی
◊ ستاره های نوترونی را فراموش كنید!
◊ شبح سرگردان یك ابرنواختر قرون وسطائی
◊ ویجر 2 مرزهای منظومه شمسی را در مینوردد
در اعماق کهکشان ابرماژلانی بزرگ، در فاصله ی 160،000 سال نوری از ما، یک هیولای کیهانی عظیم الجثه متولد شده است. حفره ی گشاد این توده ی گاز حدود 250 سال نوری گستردگی دارد و جریانی از ذرات پرجرم از درون آن به بیرون می وزد. آرواره های گازی در حال رشدش، پوسته های در حال گسترشی هستند که احتمالا از یک ابرنواختر قدیمی بجامانده اند و هنوز اشعه ی ایکس داغ تابش می کنند....
جهت مشاهده بقیه مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید.
در اعماق کهکشان ابرماژلانی بزرگ، در فاصله ی 160،000 سال نوری از ما، یک هیولای کیهانی عظیم الجثه متولد شده است. حفره ی گشاد این توده ی گاز حدود 250 سال نوری گستردگی دارد و جریانی از ذرات پرجرم از درون آن به بیرون می وزد. آرواره های گازی در حال رشدش، پوسته های در حال گسترشی هستند که احتمالا از یک ابرنواختر قدیمی بجامانده اند و هنوز اشعه ی ایکس داغ تابش می کنند....
ولی این مخلوق دهان گشاد دقیقا چیست؟!
درست در منطقه ای که یک خوشه ی ستاره ای باز به نام NGC1929 مستقر است، یک سحابی پیچیده به نام «ابَرحباب ان 44» (N44 Superbubble) که در طول سالها، مورد توجه بسیاری از تلسکوپها و دانشمندان قرار گرفته است. این «اَبَرحباب» احتمالا با انفجار یکی از ستارگان پرجرم درون خوشه بوجود آمده است. این انفجار، یک سوراخ درونِ توده ی گازهای اطراف ایجاد نموده و باعث آشفتگی آن شده است. ولی هنوز دانشندان درباره ی چگونگی ایجاد آن اطمینان ندارند.
یک ستاره شناس به نام Phillip Massey می گوید: «زمانی که ما به سرعت گازها در این ابر گازی، توجه می کنیم ناسازگاری هایی بین اندازه ی حباب و سرعتهای تخمینی بادها می بینیم.»
در این منطقه چه چیزهایی پیدا می شود؟
ستارگان متغیر ولف-رایت، ستارگان پرجرم تکامل پیدا کرده، ابَرستاره های رده ی طیفی O، دوتایی های باجرم بالا و متغیرهای آبی درخشنده! اینها همگی از نوع ستارگان پرجرم هستند که بسیار سریع - ولی با فرایند فلز سازی متفاوت بادیگر ستارگان - ایجاد شده اند. باد و تابش اشعه ها از ستارگان داغ، جوان و درخشنده ی درون N44F، توده های گاز درون سحابی را برانگیخته می کند و باعث تابش آنها می شوند.
این فکر وجود دارد که ابَرحباب ها می توانند در مناطقی که توده های گاز به هم فشرده شده اند، عاملی برای ایجاد ستاره های جدید باشند.
منبع:
ترجمه:
ا.م.گمینی
All Rights Reserved 2005-2006 © tishtar.MihanBlog.Com
Best Resolution : 1024 X 768
