تصاویر جدید مارس اکسپرس از دره Echus Chasma ، یکی از منابع مهم آب گذشته ی مریخ 

اینگونه دره ها در سطح مریخ چگونه بوجود آمده اند ؟ ممکن است بارش باران هایی در گذشته ی مریخ آن ها را بوجود آورده باشد یا جوشیدن چشمه ی آبهای زیر زمینی و یا شاید جاری شدن ماگما بر روی سطح این سیاره .

این سوال در مورد بسیاری از دره های مریخ مطرح است . بسیاری از زمین شناسان سیاره ای این احتمال را می دخند که این دره ها به خاطر جاری بودن آب بر روی سطح مریخ بوجود آمده اند. تصویری که مشاهده می کنید(تصویر زیر) بوسیله ی دوربین HRSC مدارگرد اروپایی مارس اکسپرس از دره ی Echus Chasma تهیه شده است . این دره بسیار شبیه به نمونه های شبکه های بوجود آمده در اثر آب بر روی زمین است ، شاید Echus Chasma یکی از بزگترین ناحیه های دارای منابع آب در مریخ باشد .

برای دیدن این تصاویرزیباوبسیارواضح اینجاکلیک کنید.

در اعماق کهکشان ابرماژلانی بزرگ، در فاصله ی 160،000 سال نوری از ما، یک هیولای کیهانی عظیم الجثه متولد شده است. حفره ی گشاد این توده ی گاز حدود 250 سال نوری گستردگی دارد و جریانی از ذرات پرجرم از درون آن به بیرون می وزد. آرواره های گازی در حال رشدش، پوسته های در حال گسترشی هستند که احتمالا از یک ابرنواختر قدیمی بجامانده اند و هنوز اشعه ی ایکس داغ تابش می کنند....

جهت مشاهده بقیه مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید.

این آسمان تاریک، بر فراز دره مرگ، در خطر است. تصویر بالا تصویری شگفت انگیز یکی از تاریک­ترین نقاط باقی مانده در آمریکا است: دره مرگ-کالیفرنیا.

جهت مشاهده تصویروادامه متن روی ادامه مطلب کلیک کنید.

 سازمان هوانوردی و فضانوردی امریکا (ناسا) به تازگی برای طراحی، ساخت و تولید لباس های فضایی جدید قراردادی را با یک شرکت بین المللی منعقد کرده است. فضانوردان از این لباس جدید در برنامه های بعدی سفر به ایستگاه فضایی بین المللی و سپس سفر به سطح ماه در سال 2020 استفاده می کنند. به گفته جف هانلی مدیر برنامه ناوگان در مرکز فضایی جانسون ناسا واقع در هیوستون، انعقاد قرارداد لباس های فضایی، ملزومات سخت افزاری مورد نیاز پروازهای فضایی سرنشین دار را برای نخستین پرواز برنامه ناوگان در سال 2015 فراهم می کند. قراردادهای کپسول سرنشین دار اوریون و راکت آرس I طی دو سال گذشته واگذار شده است. 

جهت خواندن ادامه این مقاله بسیارجالب روی ادامه مطلب کلیک کنید.

تا به حال در مورد سرعت گریز چیزهای زیادی شنیده وگفته شده است. از این جمله می توان به اینکه اگر جسمی از این سرعت عبور کند از میدان جاذبه ای که در آن حضور دارد می تواند فرار کند یا اینکه سرعت گریز برخی اجرام مثل سیاه چاله ها نزدیک سرعت نور است وتمام چیزهایی که نیروی گرانشی را حس می کنند در دام آن می افتند ومواردی از این دست. 

برای خواندن ادامه مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید.

هیاتی از دانشمندان به دعوت گروه مشورتی علمی امریکا عقیده دارند جست وجوی حیات فرازمینی باید به طور جامعی گسترش یابد تا آنچه را که آنها «حیات عجیب» می نامند، دربرگیرد؛ حیاتی شامل ارگانیسم هایی بدون DNA یا دیگر مولکول های موجود در شکل شناخته شده حیات!

برای مشاهده ادامه متن اینجاکلیک کنید. 

دومین رقابت رصدی صوفی ایران هفتم و هشتم ماه شهریور در استان سیستان و بلوچستان برگزار می شود.  

شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران، دومین دوره رقابت رصدی صوفی را که با هدف تکریم و بزرگداشت مقام علمی عبدالرحمن صوفی رازی طراحی شده است، در روزهای 7 و 8 شهریور ماه سال جاری در استان سیستان و بلوچستان و با همکاری استانداری این استان و گروههای نجومی محلی برگزار خواهد کرد.

30 سال است که منبع میدان مغناطیسی عطارد و منشا دشت‌های هموار آن ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. داده‌های جمع آوری شده به وسیله‌ی «مسنجر» (MASSENGER)،‌ فضاپیمایی که ژانویه 2008 از ارتفاع کمی بر فراز عطارد گذر کرد، نشان می‌دهد که آتشفشان‌ها در ساخته شدن دشت‌های مسطح عطارد موثرند و هسته بیرونی منشا میدان مغناطیسی سیاره است.

جهت مشاهده ادامه خبراینجاکلیک کنید.

مردمانی كه در قرون وسطی به آسمان خیره می شدند حتما یك ستاره در حال انفجار را مشاهده كردند اما مشتاقان مدرن دانش نجوم تصاویر زیبای بقایای شبح مانند این انفجار ستاره ای را می بینند و در دسترس دارند.

برای خواندن ادامه خبر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

پژوهشگرانی که مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات ارسالی توسط ویجر 2 هستند دریافته‌اند بر خلاف تصورات قبلی، خورشیدکره، متقارن و کروی نیست بلکه شکلی کدو مانند دارد.  

منظومه‌­ی شمسی به وسیله‌ی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده می‌­شو‌د‌‌.‌‌ ‌هر فضاپیمایی که بخواهد از ‌‌‌‌منظو‌مه‌­ی‌ ‌‌‌شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بین‌­ستار‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه­‌ا‌‌‌ی‌‌‌‌‌ ‌‌عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته می‌­شود .

برای مشاهده بقیه خبراینجا کلیک کنید.

برخورد اجرام عظیم به سطح زمین، آن‌چنان که پیش‌تر تصور می‌شد،‌ نابودگر حیات نیست. دانشمندان با مطالعه یک حفره عظیم برخوردی دریافتند که برخورد، احتمالا زمینه مناسبی برای حیات زیرزمینی فراهم کرده است.  

محققان برای مطالعه اثر برخوردهای بزرگ روی حیات، به بررسی فرآیند برخورد و پی‌آمدهای ناشی از آن پرداختند. ساختار برخوردی خلیج «چزاپیک» (Chesapeake) یکی از بزرگ‌ترین و بهترین حفره‌های برخوردی محفوظ مانده است. 35 میلیون سال پیش، در طی برخوردی عظیم، این حفره به قطر 90 کیلومتر در ایالت ویرجینیای آمریکا به وجود آمد. دانشمندان حفره را به عمق 2 کیلومتر مطالعه کرده‌اند.

برای خواندن ادامه مطلب اینجاکلیک کنید.

ماهنامه نجوم با کمک همکاران و نویسندگان تحریه خود، اقدام به برگزاری کلاسهای نجومی در فصل تابستان کرده است. این کلاسها از اوایل ماه مرداد شروع می شوند و تا 14 جلسه به صورت دو روز در هفته (شنبه و دوشنبه) ادامه می یابد.

برای اطلاع ازنحوه ثبت نام روی ادامه مطلب کلیک کنید.

این تصویر شگفت انگیز ، مانند یك هنر فضایی است یا حیله ای كه توسط فتوشاپ ایجاد شده ، اما این تصویری واقعی از كهكشانهای دوقلویی است كه با یكدیگر در آسمان می رقصند و توسط تلسكوپ جنوبی جمینی در شیلی به دست آمده است. این دو كهكشان مارپیچی نسبتا یكسان ، در سنبله قرار دارند و فاصله آنها از كهكشان راه شیری ، 90 میلیون سال نوری است.

پنج‌شنبه‌ی هفته‌ی گذشته، فونیکس(ققنوس) برای نخستین بار بر روی خاک یک سیاره آزمایش شیمیایی مرطوب انجام داد. در این آزمایش آب زمینی با خاک سیاره ترکیب شده و آزمایشاتی بر روی آن انجام می‌شود تا مشخص شود امکان حیات در آن وجود دارد یا خیر. «مایکل هچ» مدیر بخش میکروسکوپ فونیکس می‌گوید:" ما سعی داریم بفهمیم ترکیب شیمیایی خاک چیست، چه موادی در آن حل شده است، اسیدی است یا بازی؟"

کیهان‌شناسان تلاش می‌کنند برای پخش ماده در جهان الگویی پیدا کنند تا بتوانند گذشته‌ی آن را بهتر بررسی کنند. یافتن الگویی مشخص برای چگونگی توزیع ماده می‌تواند راهنمایی برای حل شدن برخی معماهای بزرگ کیهان‌شناسی باشد.

تلسکوپ رادیویی آرسیبو در پورتوریکو به جمع دیگر تلسکوپ­های آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا و آفریقا برای بررسی همزامان آسمان پیوست. این تلسکوپ­ها قرار است یک نقطه از آسمان را به طور همزمان رصد کنند و به این ترتیب یک تلسکوپ مجازی به قطر حدود 11000 کیلومتر تشکیل دهند.

برای خواندن ادامه خبراینجاکلیک کنید.

سیاهچاله های بسیار بزرگ از كجا آمده اند؟ یك فرضیه عنوان می كند كه این هیولاها از "بذر" سیاهچاله های كوچكتر كه گاز پیرامون خود را بلعیده اند بوجود آمدند. اما شبیه سازیهای رایانه ای جدید پیشنهاد می كنند كه این "بذرها" عملا بدون آنكه ماده ای جهت بلعیدن اطراف آنها باشد متولد شدند. این نتیجه گیری باعث شد تا معمای چگونگی بوجود آمدن بزرگترین سیاهچاله ها عمیق تر شود.