تبلیغات
معنی تیشتر:این اسم در واقع اسم ستاره شباهنگ یا همان آلفا-کلب اکبر است که به شعرای یمانی نیز معروف است تیشتر اسم باستانی و اصیل پرنورترین ستاره آسمان شب در فرهنگ غنی ایران است . در کتاب اوستا تیشتر نام فرشته باران است که چهارمین ماه از سال و ستاره ای به همین نام بدو منصوب است و نیز سیزدهمین روز از هر ماه به این فرشته اطلاق شده است که تقارن نام این روز و نام ماه را تیرگان می نامیدند و به جشن و عبادت مشغول می شده اند و از اعیاد بزرگ بشمار می رفته است.
حرکت بازگشتی سیارات
در زمانی که زمین به قول معروف در حال سبقت (نه به معنای عام) گرفتن از یک سیاره خارجی است در آسمان زمین آن سیاره در خلاف جهت عادی (لازم به ذکر است که حرکت عادی یک سیاره به طرف شرق است) حرکت کرده و تا مدتی به سمت مغرب حرکت می کند و باز به حالت عادی حرکت خود یعنی حرکت به سمت شرق باز می گردد
آرشیو
انجمن نجوم آماتوری خراسان شمالی (-)
ستاره شناسی برای پارسی زبانان (-)
'گاهشماری و جشن های ایران باستان (-)
شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران (-)
و خداوند جهان را بر اساس ریاضیات آفرید (-)
◊ افسوس
◊ با سیارک های تروریست چه باید کرد؟
◊ تصویری خوف انگیز: آسمان تاریک دره مرگ
◊ جست وجوی حیات در منظومه های سیاره یی
◊ ستاره های نوترونی را فراموش كنید!
◊ شبح سرگردان یك ابرنواختر قرون وسطائی
◊ ویجر 2 مرزهای منظومه شمسی را در مینوردد
30 سال است که منبع میدان مغناطیسی عطارد و منشا دشتهای هموار آن ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. دادههای جمع آوری شده به وسیلهی «مسنجر» (MASSENGER)، فضاپیمایی که ژانویه 2008 از ارتفاع کمی بر فراز عطارد گذر کرد، نشان میدهد که آتشفشانها در ساخته شدن دشتهای مسطح عطارد موثرند و هسته بیرونی منشا میدان مغناطیسی سیاره است.
جهت مشاهده ادامه خبراینجاکلیک کنید.
پژوهشگرانی که مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات ارسالی توسط ویجر 2 هستند دریافتهاند بر خلاف تصورات قبلی، خورشیدکره، متقارن و کروی نیست بلکه شکلی کدو مانند دارد.
منظومهی شمسی به وسیلهی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده میشود. هر فضاپیمایی که بخواهد از منظومهی شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بینستارهای عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته میشود .
برای مشاهده بقیه خبراینجا کلیک کنید.
پنجشنبهی هفتهی گذشته، فونیکس(ققنوس) برای نخستین بار بر روی خاک یک سیاره آزمایش شیمیایی مرطوب انجام داد. در این آزمایش آب زمینی با خاک سیاره ترکیب شده و آزمایشاتی بر روی آن انجام میشود تا مشخص شود امکان حیات در آن وجود دارد یا خیر. «مایکل هچ» مدیر بخش میکروسکوپ فونیکس میگوید:" ما سعی داریم بفهمیم ترکیب شیمیایی خاک چیست، چه موادی در آن حل شده است، اسیدی است یا بازی؟"
«سام کوناوس»، یکی از رهبران پروژه میگوید:" خاک این ناحیه با خاک سطحی خشک قطب جنوب زمین شباهت دارد و میزان قلیایی بودن آن قابل توجه است. در این نقطهی خاص، حدود 2.5 سانتیمتر زیر سطح، pH خاک بین 8 تا 9 است. نمکهای مختلفی یافت شدهاند که هنوز دقیقا تحلیل نشده است اما میتوان گفت منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلر در بین آنها یافت میشود."
برای دیدن ادامه خبر اینجاکلیک کنید.

زندگی بر روی زمین چگونه پایان مییابد؟ البته پاسخ معلوم نیست٬ اما دو مطالعهی جدید، برخوردی با عطارد یا مریخ را پیشبینی میکنند که میتواند پیش از آنکه خورشید به غولی قرمز بدل شود و سیاره را در تقریبا 5 میلیارد سال برشته کند٬ زندگی بر روی زمین را به سرنوشتی شوم دچار کند.

کاوشگر مدارگرد اکتشافی مریخ با گرفتن دو تصویر با فاصلهی زمانی ده دقیقه از فوبوس، قمر مریخ، و ترکیب آن دو با یکدیگر موفق به تهیهی تصویری سه بعدی از این قمر شده است.مریخ دو قمر کوچک دارد. فوبوس قمر داخلیتر به قطر 22 کیلومتر و «دیموس» (Deimos) قمر کوچکتر به قطر 12 کیلومتر است. فوبوس برای دانشمدان جالبتر است چون احتمالا یخ آب و مواد غنی از کربن در آن فراوانند.

پس از کشف مقادیر زیادی از گاز دیاکسید گوگرد در جو زهره، اخیرا فرضیات متعددی در مورد منشا این حجم از این گاز مطرح شده است. یکی از این فرضیات وجود آتشفشانهای فعال در سطح زهره است. محققان در تلاشند به کمک کاوشگر سریع السیر زهره شواهدی برای بررسی این فرضیه بیابند.
فضا پیمای کاسینی که نزدیک به 4 سال در حال چرخش به دور زحل می باشد حقایق جدید و شگفت آوری در مورد این جهان و همچنین حلقه های زحل و قمر هایش کشف کرده است.اخیراً کاسینی در دو تا از حلقه های زحل خطوط منظمی از گروه های متراکم خرده یخ یافته است.خرده یخ های موجود در اطراف زحل همانند امواجی که از افتادن یک سنگ در یک دریاچه آرام ایجاد می شود در اطراف زحل پراکنده می باشند.
زمین، سیاره مادر ما، تنها سیاره ای در منظومه شمسی است که چنین گوناگونی حیات در آن دیده می شود. هر آنچه برای زنده ماندن و ادامه حیات به آن نیاز داریم، در زیر پوشش نازکی از جو، که ما را از محیط غیرقابل حیات بیرون جدا می کند، وجود دارد. زمین از ساختار فعّال و پیچیده ای تشکیل شده است که هنوز هم با دانش قرن بیست و یکم چندان پیش بینی شدنی نیستند. مجموعه هوا، آب، خاک و حیات، شامل انسان ها، دنیای در حال تغییری را ساخته اند که می کوشیم آن را بشناسیم.
حرکت منظم تنها قمر طبیعی زمین، ماه، هزاران سال است که راهنمای مردم در تعیین و دنبال کردن زمان بوده است. همچنین تاثیرات آن بر چرخه های زمینی، به خصوص جزر و مد، در طی سالیان در تمدّن های گوناگون به ثبت رسیده است. بیش از ٧٠ فضاپیما به ماه فرستاده شده است؛ ١٢ فضانورد بر سطح آن راه رفته اند و ٣٨٢ کیلوگرم از سنگ و خاک ماه به زمین آورده شده است. وجود ماه یکی از علّت های حرکت تقدیمی زمین به شمار می رود. امّا ماه چگونه به وجود آمده است؟
سیارکی در حال نزدیک شدن به زمین است و در نزدیکترین فاصلهی خود از زمین به نزدیکی مدار ماه میرسد. این سیارک در پرنورترین حالت به قدر حدود ۱۰ میرسد و میتوان آن را با تلسکوپی ۷ سانتیمتری رصد کرد.طبق محاسبات دانشمندان موسسهی مطالعه بر روی اجرام نزدیک به زمین، متعلق به ناسا، سیارکی کوچک، ۹ بهمن ماه به نزدیکترین فاصله خود از زمین خواهد رسید.

باتوجه به مشاهدات مختلفی که در چند رصدخانه انجام شده مشخص شده که احتمال برخورد سیارک 2007 wd5 با سیاره مریخ به یک به 10000 رسیده یعنی می توان بیان کرد احتمال برخورد از بین رفته است.محاسبات نشان می دهند سیارک نامبرده در نزدیک ترین حالت در تاریخ 30 ژانویه 2008 از فاصله 26000 کیلومتری (در حدود 7 برابر شعاع مریخ از سطح آن ) خواهد گذشت.در تصویری که مشاهده می کنید این سنگ 55 متری بکمک دایره سبز رنگ علامت گذاری شده است.این عکس توسط تلسکوپ 2.2 متری دانشگاه هاوایی در کوههای مانواکی تهیه شده است در این تصویر بدلیل تعقیب سیارک متحرک توسط تلسکوپ ٬ستارگان بصورت کشیده شده آشکارشده اند.این سیارک توسط تلسکوپ 1.5 متری متعلق به دانشگاه آریزونا توسط آندره بوتینی واقع در کوه لمون کشف شده است.

عطارد مداری بیضی شکل دارد که باعث می شود تا ٤٧ میلیون کیلومتری خورشید پیش برود و تا ٧٠ میلیون کیلومتری از آن دور شود. اگر کسی در سطح داغ سیاره عطارد، زمانی که در نزدیک ترین فاصله اش از خورشید است، بایستد، خورشید با اندازه ای تقریبا سه برابر آنچه از روی زمین است، دیده می شود.دما در سطح عطارد ممکن است تا ٤٣٠ درجه سانتی گراد برسد. چون عطارد جوّی ندارد که دما را در خود نگه دارد، دمای سطح سیاره در شب تا -١٧٠ درجه سانتی گراد افت می کند.
All Rights Reserved 2005-2006 © tishtar.MihanBlog.Com
Best Resolution : 1024 X 768